Ludovic Bernhardt

SANATÇILAR
Uyuyan Koloni

Uyuyan Koloni

UYUYAN KOLONİ, Ludovic Bernhardt
SANATORIUM
28 Nisan – 28 Mayıs 2016
 
Açılış: 28 Nisan 2016, 18:30
 
 
Bu dünyada sanatçı, bireysellik oyununa kendini kaptırmış kolektif bir temsilin ürünüydü. Her zamanki gibi uyandığında, güçlenmiş olarak çıkacağına ikna olmuş şekilde sanatın ideolojik alanına onun mekânını ele geçirmek için girecekti. Hareketleri, bu mekânın sanal doğası tarafından musallat olunan bir hayaletinkiler gibiydi. Alan onun hayalete benzer doğasına boyun eğmedi; ancak kendisi de habitatın maddi şeklini kaybetmesiyle olumlu yönde meşguldü. Duvarların içinden geçerek gezmiyordu: duvarlar onun içinden geçerek geziyordu. Adımları zeminin üstünde kayacaktı; ayaklarının yaptığı her hareket bin yıl sürüyormuş gibi göründü; elleri duvarları sıyırıyordu, böylece  hissettiği şey elbette garipti; duvarlardaki sanat eserleri kontrol edilemez bir hızla parlıyorlardı, oysaki galeriye girdiğinden beri bedeni bir santim bile hareket etmemişti.Mimari unsurlar parçalar halinde kopuyordu. Yapılarını açarak sanatçının ruhani maddesini delip geçtiler.

Birdenbire galerinin tavanı boylu boyunca yarılmaya başladı ve yüzeyini kıran bir boşluk oluştu. Beton parçaları ince tabakalar halinde düşmeye başladı, ta ki tüm tavan boğucu bir toz bulutunun ortasında bir gümbürtüyle çökene kadar. Enkazın altında kalan sanat eserleri yıkıntılarla birleşti. Şimdi bir savaş beyine dönüşen sanatçı, emrindekilere durumla ilgilenmelerini emretti. Bir sağanağa yaraşır bir ortamda operasyonları soğukkanlı ve dikkatli bir şekilde yürüttü. Hepsi sanat dünyasına kabul edilmek içindi. Sanatçı tehdit altında hissetmiyordu. Sonunda, uzun bir süre sonra (yıllar geçmişti), raundu kaybetti ve alanı yeniden kurması için yerini başka birine verdi. Bunun için, bin yerleşimcinin doğru zamanda uyanmak üzere uyumaya bırakılacakları devasa bir yatakhane kurdu. Sıralarını bekleyen bir ruh kolonisi yatmış uyuyordu.