Kemal Özen

SANATÇILAR
Parodi haline gelen günlük yaşantımızda, hüzünlü şarkıların remiksleriyle kulüplerde dans eder psikolojideki gibi  tuval, kağıt ya da çalışma alanı üzerine dağılan imgeler eğlence, hüzün, vahşet, sevgi, anılar içeren yüklerin boğazımızda biriken parçalarından sadece bir kaçının temsiliyetini barındırıyor. Bu dünyadan vaz geçiş, o sınırların etrafında dolanma, yarının içerisinde barındırdığı ama git gide kaybolan umut, beynin refleksif yaşama tutunma çabası diğer yandan ruhun buna bir başkaldırı olarak ölüm itkisi ile iç içe olan günümüz insanını, beni, bizi, seni  karanlık bir filtreden geçirerek yüzeye yeniden işliyor ve uygarlığın yarattığı yapay cehennemleri yüzey üzerinde topluca görünür kılma çabasına girişiyorum.