Luz Blanco

SANATÇILAR
Görsel hikayelerin parçalanışı, tıpkı ikonik objeler gibi gizemli, ortalığa saçılmış, ufalanmış vr kırılgan anlatılar yaratır. Eğer bir anlatı varsa, kendi kurallarını zorla kabul ettiremez; çünkü ortaya çıkan ani imgeyi yakalamak uğruna hikayeleri sonlandırma çabaları başarısız olur.
 
Sanatçıya göre, fotoğraf yoluyla yeniden yaratılmış çizimler bir nevi hatıra filtresi işlevi görüyor. Buradaki filtre metoforunun ise belirsiz olduğu söylenebilir: Tıpkı bir pencere ardından görünen görüntünün bir örtüyle üzerinin örtülmesi gibi.
 
Blanco’nun çizim pratikleri, transparan/silik, kurgusal/sahici gibi ikilemleri içinde barındırıyor. Büyüleyici gerçeklikleri ve boşluklarıyla imajlar hatıravari bir his teşkil ediyor.
 
Bu sergi, üretimi süren çizimleri, parçalarına ayrılmış ve yeniden inşa edilmiş imgeleri tümleşik bir süreçte biraraya getirip bize sunmayı amaçlıyor. Odak noktası parçalanmış anılar olan işler sergilenerek izleyiciyinin kendi dil ve imgelemini yeniden şekillendirmesi için bir fırsat veriyor. Bu sayede ‘Eden’ (Cennet) ve ‘The End’ (Son) arasında bir dil kendisini yeniden inşa ediyor.